top of page

निघून गेलेली यशोधरा...

यशोधरा जात नाही कधीही महाल सोडून....जावं लागतं ते सिद्धार्थाला... फार फार पूर्वी एकदा असाच एक सिद्धार्थ रात्री उठून यशोधरेच्या उशाशी येऊन उभा राहिला होता... तिच्याकडे अनिमिष नजरेने पहात... त्याला जायचंय... पण काळजात तुटतं काहीतरी... तिच्या चेहऱ्यावर आलेली महिरप... तिचे दुमडलेले ओठ... त्याला आठवतं, सोळाव्या वर्षी तिनं केलेलं पाणिग्रहण... त्याचा धरलेला हात... अन डोळ्यात पहात चोरलेलं त्याचं हृदय... अन आज इतक्या वर्षांचा सहवास सोडून तो निघालाय... अन आजसुद्धा एक सिद्धार्थ उभा आहे... पण तो यशोधरेपाशी जाऊ शकत नाही... ती नसतेच तिथे... की यावेळी ती निघून गेलीये?...तिनं जाऊ नये... एवढीच त्याची इच्छा आहे अन गरजही... नको ना गं जाऊस...!

Want to read more?

Subscribe to kadhikadhiaathwanintun.com to keep reading this exclusive post.

Recent Posts

See All
आठवणींचा कोरोना...

काही बोलू वाटेना, करू वाटेना म्हणून छातीत उमटणारी कळ काय थांबते का?...टोचत राहणारी अखंड आठवण... आपणच कमिटमेंटच्या हातोड्याने घट्ट ठोकून बसवलेली... आभाळ भरून येतं... आणि मग निथळत राहतं आठवणींच्या पावसा

 
 
 
हिंदोळा...

आज उशीरा उठलो आणि दुपारभर झोपून ही होतो... अगदी रात्री 8-8:30 ला जाग आली मग बाहेर येऊन बसलो... काय काय विचार येऊन गेले नुसते... आजकाल खूप थकवा जाणवतो... Persistent, chronic थकवा... आणि हा थकवा म्हणजे

 
 
 
bottom of page